Ciekawostki · Postacie

Maggus

Jest wysoki i chudy, ma splątaną brodę, wyglądającą jak broda noszona przez człowieka, którego natura nie stworzyła na nosiciela brody. Ubrany jest w ciemnoczerwoną szatę, pamiętającą lepsze dni, może nawet lepsze dziesięciolecia. Jednak od razu można poznać, że jest magiem, ponieważ na głowie ma szpiczasty kapelusz […] Na kapeluszu błyszczy słowo “Maggus” wyhaftowane wielkimi srebrnymi literami przez kogoś, kto w robótkach ręcznych jest jeszcze słabszy niż w ortografii.

∼ Czarodzicielstwo

davatar___rincewind_by_septendecim_fool-d5b41t7Dziś kilka faktów dotyczących mojej ulubionej postaci z serii, czyli Rincewinda (no może jest na równi ze Śmiercią, ale na razie zajmiemy się magiem). Pechowy i obdarzony talentem magicznym gumowej kaczki, jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych bohaterów Świata Dysku, wręcz jedną z jego ikon. W końcu niewiele fikcyjnych postaci musi legitymować się kapeluszem, żeby nie było wątpliwości, kim jest. Rincewind znalazł się na 5. miejscu w głosowaniu na najlepszą dyskową postać (link tutaj). Chyba nikomu nie trzeba przybliżać jego sylwetki, ale niektóre ciekawostki z jego życia mogły zagubić się w gąszczu partchettowskiego świata. Oto kilka z nich:

1. W pierwszych dwóch częściach, Rincewind nie ma swojego słynnego kapelusza z napisem “Maggus”. Ten pojawia się dopiero w “Czarodzicielstwie” i od tamtej pory jest nieodłącznym elementem maga. Rincewind nosi za to za szyi amulet ośmioramiennej gwiazdy, który gubi się gdzieś w kolejnych częściach i już nigdy nie zostaje wspomniany.

2. W 2007 roku z okazji dyskowego konwentu organizowanego w Australii grupa filmowa Snowgum Films postanowiła nagrać krótkometrażowy film nawiązujący do “Ostatniego kontynentu” pt. “Run Rincewind Run!”. Film razem z reakcją publiczności i samego Terry’ego Pratchetta można obejrzeć tutaj.

3. Rincewind po spędzeniu na bezludnej wyspie 6 miesięcy bez ziemniaków i kobiet nieco zdziwaczał i zagubił fundamentalny system wartości – musiał się poddać terapii, która wykorzystywała piękną kobietę, półmisek ziemniaków i kij nabity gwoździami.

4. Po irlandzku rince oznacza taniec, wind po angielsku – wiatr. Trudno powiedzieć, czy pierwszy człon imienia jest celowym zabiegiem. Drugi natomiast w agatejskim rzeczywiście tłumaczy się dosłownie jako “wiatr”.

5. Bogowie grają ludźmi jak pionkami. Rincewind jest ulubioną figurą Pani.

6. W grze “Discworld” głosu magowi użyczył Eric Idle – członek zespołu Monty Python.

7. Nie wiadomo, ile Rincewind ma lat. Można założyć, że w “Kolorze magii” 33, ponieważ tyle ma jego ziemski odpowiednik. Jednak Pratchett nie pilnuje za bardzo upływu czasu w swoich książkach. Pod koniec serii, w Nauce Świata Dysku IV, maggus jest w “średnim wieku”, czyli niewiele się postarzał, mimo że mogło minąć… no dobre pół wieku. Choć dla niego czas może rzeczywiście płynąć zupełnie inaczej, z powodu sporej ilości magii, jaka w niego trafiła. Życiomierz Rincewinda nie ma kształtu klasycznej klepsydry; wygląda raczej jakby dmuchacz szkła miał czkawkę: “Przez lata na szkle rozwinęły się dziwne skrzywienia, zakręty, wypustki i bywało, że piasek sypał się wstecz albo na ukos”.

kolor1d

8. Rincewind jako przewodnik i opiekun Dwukwiata jest swoistą opozycją do śródziemnego Gandlafa. Pratchett parodiował fantasy w pierwszych częściach Świata Dysku, ale w końcu wyszło tak, że cała saga jest anty-fantasty. Autor po latach powiedział tak: “W wieku lat siedemnastu byłem wielce przekonany, że fantasy składa się głównie z bitew i królów. W miarę przybywania lat i doświadczeń doszedłem do etapu obecnego: skłonny jestem uważać, że tak naprawdę fantasy powinna być o tym, jak unikać bitew i jak się obywać bez królów”.

Advertisements